Απούσα

a woman floating, apousa, Greek poem
Το κενό πλησιάζει,
πλαγιάζει στο σχοινί. Σχισμή
στο τέλος κρύβει μυστικά,
παντοτινά.
Ζοφερά τα μάτια τρυπούν
και ο λυγμός θριαμβευτικός.
 
Σέρνω το κορμί, και ανάσα λειψή
σέρνω το κουφάρι
εγώ πουθενά, εσύ κανένας
κόκκινο μάτι τρυπά,
άσιτος βωμός ή στείρα γη
και ο θάνατος νικά,
     
         και το κενό.
 
Βέβηλο, στην φλέβα εισχωρεί
αγκάθι, αγκίδα, γυαλί
αίμα στέρεο το κρίμα μας
 
*
Και η θέληση όταν πέθανε
στην μήτρα της ψυχής,
ανορεξία Γκρίζα μάνα,
σπηλιά νεκρή γεννάται
το σώμα στην λήθη,
ξέχασε να ζει
Categories Greek PoemsTags , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create your website at WordPress.com
Get started
%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close