Όταν ο χρόνος σταματά

a mannequin standing, otan o chronos stamata, Greek poem
*
 
εχθρός ο κόσμος,
έγινε στάχτη διάφανη.
 
Εχθρός και εγώ
 
φεύγω πια χωρίς ματιά.
Κομμένα
Μάτια
Στάζουν
 
Λυγμός μονάχος γερνά
στα κόκαλα γλιστρά το μεδούλι
Άλλος κόσμος, κυβερνά
 
εδώ δεν είμαι εγώ.
Ήμουν σκιά
Είμαι μακριά
Πουθενά
 
κατοικώ σε ξένα μέρη,
σε άλλους τόπους
καθώς ο ήλιος ανατέλλει,
καταδικάζω την ημέρα
Ο Χρόνος είναι εχθρός
για πάντα, θέλω να κοιμηθώ
 
Αυτός ο ύπνος είναι κεχριμπάρι
 
ανέγγιχτο, ανείπωτο, κενό
ονειρεύομαι, δεν ξυπνώ.
 
Πεθαίνω πάνω στη γη
καθώς ανασαίνω, μετανιώνω.
Categories Greek PoemsTags , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create your website at WordPress.com
Get started
%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close